Rafał Kalukin przejechał się po "hołocie gardłującej w internecie" we wczorajszym odcinku "Soboty prasującej". Blogowej awanturze poświęcił prawie cały tekst, widać w mijającym tygodniu było to najważniejsze wydarzenie w mediach, jedyne warte obszernego omówienia w cotygodniowym podsumowaniu. Najzabawniejszy jest zarzut jaki nam stawia - głośne myślenie. "Tak w ogóle panuje teraz moda na głośne myślenie. Głośno myślą nie tylko politycy, jeszcze bieglej opanowali tę sztukę komentatorzy, zwłaszcza ci z internetu (...) Głośno myślę, więc jestem - dewiza obywatela IV RP" a ja się zastanawiam o co ma większe pretensje - że myślimy, czy że głośno. Głośnomyśliciele to straszne szkodniki i nic dziwnego, że kusi by ich jakoś zakneblować, zawstydzić, żeby niewłaściwymi uwagami nie psuli rozumnego dyskursu eleganckich elit z licencją na wypowiadanie się.

Ale co zrobić jak to właśnie koleżanki i koledzy pana Kalukina tak się starają, żebyśmy ani na chwilę nie przestali myśleć. To właśnie uważna lektura Gazety Wyborczej nauczyła mnie czujności i wyrobiła nawyk weryfikowania tego co mi się podaje do wierzenia. Ma więc Gazeta swój spory wkład w to co dzisiaj Kalukinowi tak bardzo przeszkadza. Oto codzienny trening myślenia na przykładzie lektury komentarza Ewy Milewicz "Kogo by tu jeszcze zahaczyć?" z tego samego numeru Gazety. Może panu Rafałowi będzie łatwiej zrozumieć, że tę głośno myślącą hołotę nakręca bunt przeciwko wciskaniu kitu.


W artykule Ewa Milewicz streszcza i komentuje wywiad jakiego Jarosław Kaczyński udzielił Gazecie Polskiej. Milewicz pisze:

"Premier powiada, że każdy z profesorów w PRL, wyjeżdżając na Zachód, "coś tam podpisał". "Oczywiście ludzie ci nie byli agentami sensu stricto, jednak ślad ich zahaczenia o bezpiekę pozostał".

A nauczony przykrymi doświadczeniami głośnomyśliciel wie, że jak jest w Wyborczej tekst o złym Kaczorze, a do tego o lustracji, to wskazana jest daleko idąca ostrożność i ograniczone zaufanie do tekstu, bezpieczniej samemu sprawdzić kto co powiedział. Sięga więc głośnomyśliciel do wywiadu i co czyta? Czyta:

"Rozmawiałem z profesorami, którzy mówili wprost – każdy, kto wyjeżdżał, "coś tam" podpisał. Oczywiście ludzie ci nie byli agentami sensu stricto, jednak ślad ich zahaczenia o bezpiekę pozostał"

Czy to jest rzetelna relacja? Szkoda miejsca na omawianie zdanie po zdaniu, każdy może sprawdzić, porównać i ocenić czy Ewa Milewicz wiernie oddała to co powiedział Kaczyński, w tym i pozostałych fragmentach. Czy Kaczyński faktycznie powiedział coś co uprawnia Ewę Milewicz do snucia na tej podstawie przemyśleń zawartych w akapicie zaczynającym się od "Koncepcja, że każdy kto się "zahaczał"...". Jak na mój gust, pani Milewicz dokonała mało eleganckiego zabiegu. Ale ci czytelnicy, którzy jeszcze są na etapie niemyślenia, niesprawdzania i niekwestionowania uwierzą, że "Myśl premiera, że są agenci sensu stricto i ludzie "zahaczeni" przez SB, czyli o ton lepsi od agentów sensu stricto, pozwoli dobrać się do skóry wszystkim ludziom dawnej opozycji". Poważna dziennikarka napisała w poważnej gazecie więc na pewno ten niepoważny premier rzeczywiście tak kombinuje. Bo komu się będzie chciało sprawdzać jaka jest myśl premiera i czy Dalej pisze pani Milewicz:

"Prezydent ostatnio napisał publiczny list do pewnej osoby. „Niewiele osób zaważyło na losach Polski w sposób tak znaczący jak Pan. (...) Będąc architektem Porozumień Sierpniowych, wielką postacią legalnej i podziemnej »Solidarności «, zapewnił Pan sobie na trwałe wspaniałe miejsce w polskiej historii”. Prezydent - można pomyśleć - uznał, że takich ludzi należy hołubić. Kilka dni po napisaniu tego listu prezydent usunął jego adresata Tadeusza Mazowieckiego z kapituły Orła Białego. Z powodu odmowy złożenia oświadczenia lustracyjnego. Ale mimo to prezydent ma rację. Premier Mazowiecki to wielka postać, która ma trwałe miejsce w historii. Szkoda, że to za mało na kapitułę Orła Białego."

I głośnomyśliciel znowu czegoś tu nie rozumie. Zna bowiem ustawę lustracyjną i wie, że art. 4 wśród funkcji publicznych podlegających obowiązkowi złożenia oświadczenia lustracyjnego wymienia także "osoby powołane lub mianowane na podstawie przepisów innych ustaw na, inne niż wymienione w pkt 3-11 i 14, stanowiska przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej...". Dla pewności jeszcze zagląda do Ustawy o orderach i odznaczeniach, żeby sprawdzić kto powołał Tadeusza Mazowieckiego do Kapituły Orderu Orła Białego, a tam w art. 23 stoi jak wół, że "Członków Kapituły powołuje Wielki Mistrz". Wielkim Mistrzem jest z urzędu Prezydent RP. Tadeusz Mazowiecki miał obowiązek złożenia oświadczenia lustracyjnego a za niedopełnienie tego obowiązku automatycznie traci funkcję, tak mówi ustawa. Prezydent nie ma tu już nic do gadania, nie ma żadnego pola manewru. Głośnomysliciel nie rozumie więc o co pani Milewicz ma pretensje do prezydenta. Najwyraźniej o to że prezydent nie złamał ustawy aby uchronić Tadeusza Mazowieckiego przed konsekwencjami jego osobistej, świadomej, niewymuszonej decyzji o demonstracyjnym niepoddaniu się ustawie. A w imię czego prezydent miałby złamać prawo i narażać się na poważne (i jak najbardziej uzasadnione) zarzuty łamania prawa i ewentualne tego konsekwencje? Kogoś tu chyba poniosło. Można mieć do prezydenta pretensje o przepchnięcie głupiej ustawy, ale na pewno nie o to, że już obowiązującej przestrzega. Oczywiście czytelnik pani Milewicz będzie po lekturze tego fragmentu przekonany, że prezydent złośliwie podjął decyzję, której podjąć nie musiał ale że z natury wredny i zawzięty to sobie umyślił Tadeusza Mazowieckiego ukrzywdzić, na dodatek bardzo perfidnie bo kilka dni po pochwalnym liście. Ten fragment nie tylko dobrze pokazuje jak można robić wodę z mózgu i mieć pretensje nawet o przestrzeganie prawa, ładnie oddaje także myślenie o równości wobec prawa, bo jest de facto postulatem aby elity - z prezydentem włącznie - mogły się do obowiązującego prawa stosować według własnego widzimisię i wybiórczo. A w ramach hołubienia zasłużonych prezydent powinien im udzielać warunkowego pozwolenia na łamanie prawa. Nawet jeśli nie ma takiej możliwości i musiałby w tym celu sam złamać prawo.



Rafał Kalukin nie rozumie, że wszystko co wyrzuca z siebie "hołota gardłująca w internecie" jest tylko reakcją na to co dostaje z mainstreamu. A zbyt często dostaje teksty obrażające inteligencję i poczucie przyzwoitości. Gdyby dziennikarz Gazety nie napisał tego, to "niejaki Galba" nie miałby okazji głośno pomyśleć tego, gdyby Rafał Kalukin dostrzegł na taśmie Oleksego coś więcej niż to, nie miałabym powodu, żeby napisać to. Nie jesteśmy i nigdy nie będziemy żadnym zagrożeniem dla mainstreamu, naprawdę nie ma powodu się irytować tylko dlatego, że od czasu do czasu ktoś sobie głośno pomyśli coś nie do pomyślenia.

Update: Określenia "hołota gardłująca w internecie" użyła swego czasu Teresa Bogucka w felietonie okołolustracyjnym, mam wrażenie, że jest to synonim "bezlitosnych", napiętnowanych przez Sadurskiego a potem Kalukina. Użyłam go tutaj autoironicznie, nie było moim zamiarem przypisanie tych słów do Kalukina więc jeśli ktoś to tak odebrał to źle odebrał, za dwuznaczność przepraszam. Rafała Kalukina oczywiście przepraszam najbardziej.


Rafał Kalukin "Sobota prasująca"

Ewa Milewicz "Kogo by tu jeszcze zahaczyć?"

Wywiad z Jarosławem Kaczyńskim